*'Telecip kaj TF1 Films Production'* *prezentas*
*kunentreprene kun...* *kunlabore kun...*
*'La Sinjoroj de la Tempo'*
Kial vi tiel rapidas?
Por amuzo.
Halo, Gxafaro.
*Laux la romano de Stefan Wul* *'la Orfo de Perdido'*
*(c) 1982 Telecip - TF1 Films Production*
*Adapto por kino de...*
Mi vokas Gxafaron. Parolas Klauxdo.
Respondu!
*Dialogoj de...*
Ekparolu!
Al kiu vi parolas?
Gxafaro, parolas Klauxdo
Cxu vi ne cxeestas? ne auxdas? Mi sxaltas registradon de la mesagxo.
*Desegnoj de...*
Gxafaro, parolas Klauxdo.
Mi vokas de la planedo Perdido,
norda hemisfero, 73a distrikto, 16a horo 50 minutoj universaltempe.
*Muzikarangxo kaj sonigo de...*
*Muziko de...*
Gxafaro, surprizatakis nin la krabroj. Estis terure.
*Animacio de...*
Anjo mortis.
Mi vojas al la areo de "dolonoj".
*Projektomastrumado de...*
*Regxisorado de...*
Gxafaro, ni frakasigxis.
Mi... mi estas senmovigita. Mi sendas Pjel-on al la dolonoj kun mikrofono.
Venu kaj savu lin, mi petegas.
Rapidu!
Mi petegas!
Adiaux, Gxafaro,
dankon.
Klauxdo.
Prenu cxi tion, Pjel.
- Kaptu gxin. - Kio gxi estas?
Estas ludilo, parolmasxino.
Cxu vere ludilo?
Jes, mikrofono. Nomu gxin Micxjo. Micxjo estos amiko de vi.
Kiam Micxjo parolos al vi, agu precize tiel, kiel gxi diros.
Nun kuru tre rapide al la dolonoj...
kaj restu tie gxis la masxino - gxustanome Micxjo - ...
parolos al vi.
Mi ne volas kuri, doloras unu genuo,
kaj al la dolonoj mi ne volas iri,
mi volas rehejmigxi.
Via panjo ne deziras, ke ni rehejmigxu nun.
Agu kiel mi diras, kuru al la dolonoj.
Kuru, mi diras al vi! Kuru!
Gratulon pro la neglekto!
Kio okazas?
- Kia idioto! - He pro kiu kaprico?
Kion vi faras?
Rigardu, kio okazas.
Ni preskaux karambolis kun tiu meteoro, dum vi dormetis.
Mi ne komprenas.
Mi kredis, ke la evitilo funkcias auxtomate.
Jes, sed nur por masoj malpliaj ol 10000 tunoj.
Nu, tion mi ne sciis.
Multon vi ne scias.
Saluton. Mi alportas refresxigajn trinkajxojn por la rudristoj.
Cxu io misas?
- Ne, cxio en ordo. - Cxu vi sxercas?
De kiom longe lumas tiuj signaloj?
Kiel mi sciu? Mi jam diris, ke mi komprenas nenion pri cxi tiu via sxipacxo.
Gxafaro, parolas Klauxdo. Cxu vi ne cxeestas? ne auxdas?
Mi sxaltas registradon de la mesagxo.
Gxafaro, parolas Klauxdo. Mi vokas de la planedo Perdido,
norda hemisfero,
73a distrikto, 16a horo 50 universaltempe.
Gxafaro, surprizatakis nin la krabroj.
Estis terure.
Anjo mortis.
Mi vojas al la areo de dolonoj.
Gxafaro, ni frakasigxis.
Mi... mi estas senmovigita.
Mi sendas Pjel-on al la dolonoj kun mikrofono.
Venu kaj savu lin, mi petegas
Rapidu! Mi petegas!
Adiaux, Gxafaro, dankon.
Pjel! Cxu vi auxdas min?
Respondu, se vi auxdas.
Pjel, Pjel,
cxu vi auxdas?
Respondu.
Pjel, Pjel!
Mi ne sxatas vin.
Kaj ankaux viajn lumojn mi ne sxatas.
Micxjo!
Ankaux vin mi ne sxatas.
Kio?
Mi ne sciis, ke vi min auxdas, Micxjo.
Pjel, cxu vi?
Kompreneble, mi.
Kie vi estas?
Gxuste cxi tie, fronte de vi.
Mi parolas al vi de mal-mal-malproksime.
Vere, Gxafaro, li ne komprenas.
Pli bone...
Hej, kial vi havas du vocxojn?
Respondu, Micxjo. Mi scias, ke via nomo estas Micxjo.
Do kial vi havas du vocxojn?
Vi pravas, Pjel. Mia nomo estas Micxjo.
Kaj mi havas du vocxojn, cxar mi havas preskaux nenion alian.
Mi havas nek okulojn, per kiuj mi vidus, nek krurojn, per kiuj mi irus...
nek brakojn, per kiuj mi portus ajxojn.
Do anstatauxe mi ricevis du vocxojn...
kaj ecx pli ol du mi povas havi.
Cxu vi komprenas?
Mmm, jes, sxajnas al mi, ke mi komprenas.
Pjel, vi nun estas en arbaro, cxu?
Jes.
Kun brilantaj rugxaj kaj flavaj fruktoj?
Gxuste tiel.
Bone, restu cxi tie. Venos granda sxipo kaj prenos vin.
Permesu la demandon...
Cxu mi bone auxdis, ke ni ne plu vojas al Aldebarano?
Jes, senerare vi auxdis.
Sed gxuste por veturado al Aldebarano ni pagas al vi tre multe.
Vi rompas vian vorton.
Pri nenio mi donis vorton, Princo Matton.
Okazis, ke mi vojis al Aldebarano,
kaj vi petis pri ensxipigxo...
kune kun duono de la sxtata trezoro, kiun vi enposxigis.
Nur tio, kio estas mia.
Bonvolu, ne ridigu min.
La tuta policistaro de la Interplaneda Reformita Interligo...
diligente persekutas vin.
La celo de la vojagxo al vi neniom gravis,
estu gxi Aldebarano aux ajna alia planedo...
kondicxe nur, ke vi forglitas.
Do jes, mi sxangxis la celon de la vojagxo.
Gxi ne plu estas Aldebarano, sed Perdido.
Konsideru vin bonsxanca, Princo, ke vi entute vojas ien,
kaj danku al la cxielo ke mi kompatis vin.
Cetere ne fumu en la sxipo!
Oksigeno estas altvalora.
Iru al via kajuto kaj fiksu la zonon.
Por atingi Perdidon, ni unue surterigxu sur Diablopilko...
kaj poste vojos al Gamma Dek.
Tie ni atendos, ke preterpasos la Blua Kometo,
kaj flosante en ties magnetokampo...
ni espereble alproksimigxos al Perdido.
Micxjo, kial vi tiel longe silentas?
Pjel, mi nun havas taskojn.
Ni interparolos poste.
Ho, kiel bele!
Silbado nomas ilin "sorcxuloj".
Gxafaro, kara fripono!
Kial vi ne antauxavertis?
Ja, estus suficxe bona Perdido sen la krabroj.
Vi scias pri la krabroj de Perdido, princino?
Jen, rigardu.
Tiel difektis min la krabroj de Perdido antaux jaroj.
Ili volonte sucxas homan cerbon...
kvazaux gxi estus frandinda, milde boligita ovo.
Sinjoro Silbado, se vi bonvole ne dauxrigos.
Pardonu, Princo.
Kion vi estis diranta pri via amiko Klauxdo, Gxafaro?
Klauxdo havas filon, Pjel lauxnome.
Filon!
Estas suficxe embarase kun edzino, sed kun plia ido...
Mi povas diri al vi, Gxafaro, ke via amiko malprudentas.
Li mortis jam.
Pro la krabroj, cxu?
Cxu ankaux la edzino, la knabo?
Pjel rifugxis en la dolonoj.
Dum li restas en la dolonarbaro, li estas sekura.
La poleno, kiu desxutigxas de la arboj, forpelas la krabrojn.
Cxu ajna homa establo proksimas?
Ne, Pjel solsolas sur Perdido.
Kiomjara li estas?
Inter kvin kaj dek terajn jarojn, kiom mi scias.
La sola ligilo, kiun vi havas kun li, estas cxi tiu mikrofono, cxu?
Eta mirindajxo, tiu aparato.
Tuj peras komunikon ie ajn en Spaco Kvar.
Jes, gxin donis al mi Klauxdo,
por min helpi, se iam mi estos en dangxero,
kaj bedauxrinde helpon bezonis li.
Mi pripensu.
Ha, jam de tri tagoj ili kantadas,
sekve ili post nelonge aliformigxos.
Solvo povas esti.
Kia solvo povas esti, estimata Silbado?
Se iu... iu, kiu tre bone konas Perdidon, ...
konservante konstantan interparolon kun la knabo...
gvidadus lin agon post ago, li povos elteni.
Li savigxos.
Kiom da tempo vi bezonos gxis tie?
Saluton, Pjel. Cxu vi cxeestas?
Kanton vi plezure auxdos, cxu?
Auxskultu cxi tion.
'La Kanto de la Sorbulo'
Cxu vi konas, knabo?
Ne. Kantu gxin al mi, Micxjo.
Mi estas la astrodrinkulo, mi sorbas kiel nigra truo,
mi, almozulo trakosmira, mi, vagabondo galaksia,
mi sen lokalizil' veturas, kaj tamen, knabo, diras al vi,
ke en vespero mi enuas, kaj volas el cxi dom' eskapi,
kaj sekve por humorosxangxo mi gratas iom sur la bangxo.
En iu tempo transmemora mil eble aux dek jarojn fora
mi staris sur la Petromizo, jen tio estis paradizo,
sed mi sekrete tiom timis, cxar al cxielo mi proksimis,
ke en mi la drinkul' vekigxis,
kaj glason post glas' mi sekigis, kvazaux mi estus cxef-sorbulo.
Mi tiamaniere igxis, cxar glasoj al mi ne suficxis,
la drinkologo plej renoma
en la vastega spaco kosma,
la drinkologo plej renoma en la vastega spaco kosma.
Senhonte...
drinkulan kanton vi kantas al infano!
Kial vi haltis, Micxjo?
Kantu plu.
Hm, mi kantos la sekvon poste.
Gxuste nun, etulo...
mi volas, ke vi mangxu unu el tiuj belaj rugxaj fruktoj.
Pri tiuj fruktoj mi jam satas.
Cxu ne estas io alia?
Cxu vi volas min kolerigi?
Bone, bone.
Kio estas Petromizo?
Ha, knabo, gxi estis belega kosmosxipo,
lasta de famega sxiparo.
Kaj kio estas sorbulo?
Nu, eh, jen, aaa...
sorbulo... sorbas, do iel trinketas, do...
sorbuloj estas tiuj, kiuj volonte trinkas...
iometon de temp' al tempo.
Vidu, Micxjo, ankaux mi volonte nun trinkus.
Mi tre soifas.
Mi jam diris al vi,
vi povas trinki la sukon, kiu venas el la rugxaj fruktoj.
Acx! tiun guston mi ne sxatas.
Cxu mi ne povas ricevi iom da akvo?
Auxskultu, knabo, mi konas frukton pli bongustan.
Cxu estas grandaj fragoj cxirkaux la loko, kie vi estas?
Grandegaj, sukoplenaj fragoj?
Mi ne vidas iun.
Cxirkauxrigardu iom.
Ili kreskas sur arboj.
Sercxu, certe estas iuj ie cxirkauxe.
Estas unu, tie.
Jen, mi staras antaux grandega frago sur brancxo.
- Kion mi faru nun? - Cxu vi vidas grandajn molajn makulojn sur gxi?
- Jes. - Krevigu iun per via fingro...
kaj elfluos io multe pli bongusta ol akvo.
Mmmm bongustas!
Silbado, malprudente!
Unue vi kantas al li drinkokantojn...
kaj nun sxajnas, ke vi provas lin ebriigi.
En tia cirkonstanco, amiko, ni ne povas delikatumi.
La suko de "ligolo" enhavas sendangxeran alkaloidon...
kiu kauxzos al li dormemon.
Kaj dume...
li ne endangxerigos sin.
Cxu tio ne venenos lin?
Se li sucxadus tion dum monato...
tiam, eble jes malutilus al li.
Sed li ankaux baldaux resanigxus.
Fidu al mi, mi scias el propra sperto.
En tio dangxero ne estas.
Mi tre sxatas vian amikon.
Mi gxojas pro tio. Aparta homo li estas, cxu ne?
Certe estas.
- Vidu... - Jes?
Mi ne scias, sed iel mi sentas, kvazaux li kasxas profundan malgxojon.
Eble mi nur imagas.
Vi ne tute imagas, Bela.
Silbado vere suferas.
- En sia kapo? - En sia koro.
Silbado senlime enamigxis jam de dudek jaroj.
Cxu enamigxis? al kiu?
Al cxi tiu planedo.
Vi tuj spektos maloftajxon.
Fermu viajn animojn! Ili venas!
Ho! Kio estas tio?
La aliformigxo de la sorcxuloj.
Estu singardaj. Tiuj friponetoj kapablas telepation.
Fermu viajn animojn, ili tuj alvenos!
Fermu viajn animojn, fermu viajn animojn.
Ne tedu nin.
For, for, peligxu!
Fermu vian animon, homo. Mi auxdas cxion.
Rigardu! Sxajne duo da ili implikigxis.
Efektive. Kaj la petaloj rekunigxos.
Restu cxi tie. Mi iros.
Halo, Pjel?
Pjelcxjo, cxu vi auxdas min?
Cxu vi bonvole petos, ke la princo venu?
Por trafi gxustatempe la magnetokampon de la Blua Kometo ...
ni startu post unu horo.
Probable vi tre volonte postlasus la princon cxi tie.
Certe ne.
Ahx, via honorsento...
Saluton. Kiu estas vi?
Diru, amiko.
Ne timu min.
Cxu mi timas vin? Tute ne.
He, diru,
cxu vi ne estas tiu, kiu prenis mian Micxjon?
Auxskultu vi, maljuna pirato, cxu ne io malnormalas?
De longa tempo ni ne auxdis ian sonon de la knabo.
Vi pravas. Normale li maldormas de kelka tempo.
Sxajnas al mi, ke mi auxdas vocxon.
Kvazaux Pjel tre malproksimus de la mikrofono. Strange.
Pjel, diru ion.
Nu, pli lauxti mi ne povas...
Ni bezonas tian bruon, ke gxi atentigu la knabon.
Cxu vi iam auxdis la batalkrion de la monahxoj de Gvamar Tridekkvin?
Ne.
Do vi prefere sxirmu la orelojn.
Ne moku, bonvole.
Atendu.
Micxjo, cxu tiele kriis vi?
Pjel, cxu vi esta sana?
Sxajnis al mi, ke vi tre-tre malproksimas.
Pro bestacxo, kiu sidis sur vi.
Mi gxojas, ke mi retrovis vin.
Ankaux mi, knabo.
Kio okazis? Mi auxdis teruran bruon.
Nenio grava, kara princino.
Mi simple klarigis la vocxon.
Cxi tiun mapon mi desegnis lauxmemore.
Jen la dezerto de la "songoj".
La dolonoj estas cxi tie.
Klauxdo estis veturanta tie el la okcidento.
La knabo, sekve, nepre trairis cxidirekte.
Kavernoj malmultas en cxi tiu parto.
Pjel probable rifugxis en tia kaverno, cxu?
Kara sinjorino, en la kavernoj de Perdido svarmas "sarpiloj".
- Svarmas kio? - Sarpiloj.
Alia plago de Perdido.
Iaj tre dangxeraj lianoj.
Ho, terure.
- Vi subkomprenigas, ke Pjel eble... - Ne, mi pridemandis lin atente.
Li ne proksimigxis al la loko de kavernoj.
Pli maltrankviligas min la lago.
Cxu lago? Kia alia dangxero estas en tio?
Propradire ne dangxeras. Gxi estas akvejo kun multaj amikemaj fisxetoj.
Tamen, nenio detenas infanon de drono...
kaj al gxi la krabroj povas veni.
Nun Pjel probable tre proksimas al gxi.
Io stranga okazas malantaux cxi tiu ekrano.
Io, kio ne...
Aha, kasxveturantoj!
La aliaj restis sur Diablopilko,
gxis la sekva aliformigxo.
He, io fiodoras cxi tie.
Ne parolu krude antaux sinjorino.
Ho, pardonu, eble mia parfumo.
Ne, sinjorino, tute ne, via parfumo delikatas.
Vi pardonu al Jula. Li eldiras cxion, kio venas en lian kapon.
Cxu malbona telepatia odoro?
Gxuste! ies pensado cxi tie fiodoras. Cxu vi ne flaras gxin, Jado?
Nu, silentu nun,
vi hontigas min.
Cxu vi ne scias, kiel oni sintenu en gxentila kompanio?
Ne gravas, la odoro jam pasis.
Pjel, cxu vi estas cxi tie?
Jes, mi estas cxi tie... kaj esti cxi tie tedas min.
Mi komprenas, kara Pjel.
Do por forpeli la tedon, cxu ni ekpromenu?
Mi ne volas promeni. Mi volas esti aliloke.
Gxuste, por esti aliloke, ni devas iri.
Vi vizitu la lagon...
kaj tie vi povos lavi vin.
Kial? Mi ne malpurigxis.
Bone, vi ne devos lavi vin,
sed estas bele apud la lago, kaj vi gxuos la viziton.
Nu, se mi ne devos lavi min, mi konsentas.
Kiel mi iros tien?
Unue, vi deturnu vin de la luno.
Kial vi denove sxangxis la vocxon?
Mi pli sxatas la aliajn.
La aliaj ripozas.
Kiom malproksima estas tiu lago?
Kelkajn minutojn for.
Mi kontrolos, kion la princo estas faranta.
Ha, cxi tie vi estas. Mi scivolis, kien vi iris.
Nu, mi nur provis helpi.
Cxar neniu prizorgis Pjel-on, mi ekkontaktis lin.
Kaj... cxu okazas io liaflanke?
Ne, li dormas.
Rigardu, tiele pli belas.
Por kio oni havu brilajxojn,
se oni nur ensxlosas ilin cxi tie, kiel rubojn?
Vi scias kiel estas, kunulo,
homoj, aux almenaux, iuj el ili,
indiferentas pri la beleco de brilajxoj.
Nur ilia valoro interesas ilin.
"Valoro"?
Kion signifas "valoro"?
Gxi estas ia nocio. Mi legis gxin en iliaj animoj.
Kion signifas "nocio"?
Verdire, tion mi ne bone komprenas.
Tio homojn frenezigas,
almenaux iujn el ili,
princon Matton, interalie.
Pri cxi tiu ekzemplo mi konsentas:
lia pensado terure fiodoras.
Eble ni avertu la aliajn?
Ne, ili estas homoj, kunulo.
Ni estas feoj.
Cxiu balau antaux sia pordo, kaj en la tuta urbo estos ordo.
- "Balau"? Kio estas "balai"? - Ankoraux ia afero.
Homoj siaflanke prizorgu siajn aferojn,
tio nin ne tusxas.
Vi pravas.
La pensoj de princo Matton tamen fiodoras plu.
Bone, de nun ni fidos al la komputilo.
Gxi vojigos nin al orbito cxirkaux Gamma Dek...
kaj dume venos la Blua Kometo.
Tiam gxi pelos nin en gxian gravitokampon.
Cxu, kiam ni orbitados cxirkaux Gamma Dek,
ni havos tempon por surgrundigxo?
Ni povus, se ni havus kauxzon.
Mi dejxoros miavice, princo.
Ho, mi prefere restos cxi tie kaj prizorgos la infanon.
Komprenu, Gxafaro...
antaux nelonge dirante, ke mi volas esti utila,
mi parolis sincere.
Fi! la pensado de tiu homo cxiam pli malbonodoras.
Nu, fermu vian animon, kunulo.
Tiuj estas homaj aferoj, ne niaj.
- Pjel? - Ha, finfine!
Kio okazis al vi? Cxu vi dormis?
Ne gravas. Nur diru...
cxu vi ankoraux estas iranta?
Ne rezignu, vi iru gxis la lago.
Gxin mi jam atingis.
Ho, bone. Kaj kion vi faris gxis nun?
Mi vidis grandegan fisxon.
Nenion alian? Cxu vi iom lavis vin?
Vi diris, ke ne necesas.
Mi pripensis. Pli bone vi tamen banu vin.
Iradu en la akvon gxis la mezo de la lago.
Mi dronos!
Kompreneble ne, stultuleto.
Se vi kunportos min, nenia dangxero estos.
Mi flosigos vin sur la akvo, fidu min.
Cxu vi eniris la lagon nun?
Jes, sed estas malvarme.
Iradu al la mezo de la lago.
Iru plu, antauxen!
Obeu!
Mi iras, sed igxas profunde.
- Ne, Pjel! Haltu! - Bela!
- Ne movigxu. - Ne provu.
Kion vi diris, Micxjo?
Kion mi faru nun?
Al mi malvarme, kaj mi apenaux tusxas la grundon.
Pjel, returnigxu, reiru al la bordo.
Tuj eligxu el la lago.
Bela, auxskultu, mi klarigos...
Klare jam estas.
Se Gxafaro irigos nin al Perdido, ni pereos.
Oni forprenos mian trezoron.
Ni igxos mokindaj mizeruloj kaj vagos de planedo al planedo.
Gxafaro, bonvole tuj venu cxi tien.
Bone, mi venos.
Iru al la dolonoj kaj sekigu vin, Pjel,
kaj atendu tie, gxis kiam mi parolos al vi denove.
Mi pripensos dum momento.
Bela, kompatu min.
Komprenu min.
Se vi sciigos al Gxafaro ke mi provis mortigi la knabon...
li eljxetos min en la kosmon.
Bela, mi petegas!
Kio okazis?
Micxjo, mi agis, kiel vi instrukciis.
Mi elakvigxis, kaj mi sekigas min.
Kion mi faru nun?
Nur atendu cxi tie.
Bone.
- Cxu vi permesos, ke mi proponu? - Bonvolu.
Neee!
Forperdigxas la ornamajxoj.
Ni vane penis.
Mi opinias pli kaj pli firme, ke la homa gento frenezas!
Malfermu! Mi mortigos vin!
Mi promesas, ke mi mortigos vin!
Oj, infere!
Ni trovu solvon.
La pensojn de tiu homo mi ne plu povas elporti.
Mi mortos, se li dauxrigos.
Ankaux al mi li kauxzas akran kapdoloron.
Auxskultu. Li volas simple forlasi cxi tiun lokon, cxu ne?
Eble se ni hel...
Ne diru sensencajxon, kunulo.
Tiu ulo estas kosmoskala dangxero.
Jado, mi malsanigxas.
Ni helpu lin foriri.
Li sole volas uzi la pramon kaj per gxi suriri Gamma Dek-on.
Ne nur tion, Jula.
Li ankaux volas rehavi sian trezoron,
varbi soldulojn kaj ekstermi cxiujn.
Ne, ni ne lasu lin elsxteligxi.
Sed li neniam revenos de Gamma Dek.
Kiel vi certas pri tio?
Cxu vi ne auxdas la odoron de cxi tiu planedo?
Kompreneble auxdas, gxi detruas al mi la orelojn.
Vi prave diras, kunulo.
Sur tia planedo mi prefere neniam staros.
Li ne reiros de tie.
Ne, certe ne.
Bone, do, cxu ni ellasu tiun maliculon?
Pjel.
Singardu,
infaneto blonda,
singardu pro viaj nigraj pensoj,
singardu,
astreto mia,
singardu
ankaux pro nigraj truoj,
singardu
infaneto blonda,
singardu
pro iuj rigardoj...
Nun al mi estas bone, Micxjo.
Al mi estas varme, kaj mi dormemas.
Agrable, kiam vi kantas, kiel kutime faris mia panjo.
Dormu nun, Pjel.
Mi amas vin, Micxjo.
Mi amas vin, Pjelcxjo.
Kio okazas?
Iu elflugis per la pramo.
La princo!
Pretigu la savkapsulon.
Iom strangas cxi tiu planedo.
Kio okazis?
Mi ne scias, kunulo...
sed se gxi nur iomete pli fortus, mia cerbo fandigxus.
Kaj mia cerbo kvazaux sxtonigxas.
Ni devas tamen agi.
Unue, ni ne forlasu Gxafaron.
Jado, mi timas.
Min timigas tio, kio estas sub tiu kupolo.
Ankaux min, kunulo, gxi teruras.
Pro ni Gxafaro implikigxis en cxi tiun salaton.
Nun ni malimpliku lin.
Ni sciigu la aliajn en la kosmosxipo.
Ni provu tion.
Tiu ajxo povus forgluti niajn cerbojn.
Nun, kara sinjorino, ni povas nur atendi,
kaj esperi, ke al Gxafaro eblos reveni cxi tien...
antaux la paso de la Blua Kometo,
kio lasas al li ankorauxajn kvin horojn.
Finfine! Kie vi postrestis?
Ehx, neniel facile por ni, pro tiu pensanta ajxo.
Estas vane - tro rezistema por vi.
Pli bone detiru mian kaskon. La aeron de Gamma Dek mi povas spiri.
Auxskultu. Vi devos tuj konduki la pramon.
Agordigxu al miaj pensoj, kaj mi gvidos vin por gxia veturigo.
Veturu supren al la kosmosxipo.
Diru al Silbado, ke li aligxu al la Blua Kometo, iru kaj savu la knabon.
Kaj forlasu vin? Tio ne okazos.
Mi ne certas, ke tio ne okazos.
Kial ni ne eskapu de cxi tie?
Ni povos reveni poste kaj savi Gxafaron.
Kompreneble. Jula pravas.
Ne Jula eraras, kaj konscie eraras.
Jula, estas hontinde.
Vi estas timema, malkuragxa, kovarda, kaj plie...
molacxa senvolulo malauxdaca, kiu forkuras kiel tima leporeto.
Vi tre bone scias, kio okazos al Gxafaro...
post malmultaj horoj, se ni lasos lin cxi tie.
Mi kapablas batali.
Ne kontraux tio, Gxafaro, ne kontraux tiu ajxo.
- Kiu ajxo? - Nomon gxi ne havas...
Gxi... gxi estas pura penso.
Ne maltrankviligxu, mi pli fortas, ol pura penso.
Mi timas, ke tamen gxi superpezos vin.
La penso sorbos vin kiel gxi sorbis aliulojn.
- Kiuj aliuloj? - Cxiuj, kiuj jam surpasxis Gamma Dek-on.
Ili sxajnas normalaj homoj,
sed vere ili estas pupoj de tiu ajxo.
Gefratoj, venis la momento.
Denove...
malsamo ensxteligxis...
en Gamma Dek-on.
Denove, la ceremonio okazos.
Denove, malsamo neniigxu...
kaj unueco restarigxu.
Ili venas! Mi flaras iliajn pensojn.
Trankviligxu, iom da tempo restas.
Tiru, Gxafaro!
Ili venas! venas!
Jado, cxu mi vere estos senpova?
Kontraux tiu ajxo, via penso ne pli efikos...
ol muso kontraux monto.
Krom se...
Krom se kio?
Krom se vi povas turni vian penson kontraux gxi mem...
kaj kontraux ajna alia penso.
Se vi povas farigxi pura neado, pura malamo, pura freneza furiozo...
tiam ekzistas sxanco, malgranda sxanco,
ke vi neniigos la ajxon.
Sed vin tio neniigos samtempe.
- Mi prefere estu detruita ol sklavigita. - Ili alvenis!
Rapidu al la pramo, kaj agu, kiel mi instrukciis.
Iru!
Adiaux, Gxafaro.
Rapidu!
Gxafaro, cxu vi opinias, ke mi estas timema, malkuragxa, molacxa...
kaj cxiuj aliaj aferoj, kiujn Jado eldiris?
Kompreneble ne. Vi estas aminda eta feo, Jula,
kaj kuragxa vi estas. Adiaux.
Dankon, Gxafaro.
Jen la dua persono.
Ni konduku lin al la felicxo de la sameco.
Felicxon, felicxon.
Felicxon sur ilin!
Felicxon sur nin!
Felicxon!
Unuecon, unuecon!
Cxu ili uzos nin kiel macxajxon por tiu gelatenajxo?
Iom pli malsimple estas...
sed vi ne malbone resumis.
Ni batalu kaj mortu kune, cxu?
Tio ne efikos, Matt.
Cxu vi ne konsentas? Mi proponas, ke ni kune batalu.
Ni kapablas elsarki kelkajn dekojn da ili, antaux ol ili mortbatos nin.
La malamiko estas tie, Matt.
Tiuj kompatinduloj estas nuraj pupoj.
Do ni ataku la senforman gelatenajxon mem.
- Ion ni tamen provu! - Jes, unu aferon ni povas provi.
Kiam ni estos en gxi sorbitaj...
kiam gxi provos igi nin senvolaj pupoj...
ni malamu nin...
ni neu nin per la tuta forto de niaj animoj.
Ni frenezigxu por gxin frenezigi.
Sed ecx se ni sukcesos...
ni pro tio pereos korpe kaj anime.
Tio sonas bone por mi.
Mia korpo valoras malmulte, kaj neniom valoras mia animo.
La ceremonio...
komencigxas!
Post kelkaj momentoj...
la malfelicxuloj...
perdos sian personecon.
Ili unuigxos kun ni.
Ni unuigxos kun ili! Cxio estos unueco.
Hej kunulo,
via penso odoras strange.
Via intenco havas nekutiman koloron.
Tiel estas, kunulo, cxar min cxagrenas, ke vi jugxis min malkuragxa.
Venu. Restas malmulta tempo antaux la paso de la Blua Kometo.
Bone. Pretigxu!
Nun, adiaux, Matt!
Ne, Gxafaro, iros mi!
Se vi elsavigxos, prizorgu Belan.
Skandala perforto!
Malsamo kontrauxas unuecon!
Unu individuo atakas la tuton!
La ceremonio...
sxanceligxas!
La individuo neas plenforte!
Li neas la tuton!
Malsamo neas unuecon!
Malamo neas felicxon!
Frenezo neas pacon!
Je la ringoj de Saturno!
Kia sxerco okazas cxi-sube?
Kvazaux ili komencis interplanedan militon.
Kial vi silentas, Micxjo?
Cxu vin io cxagrenas?
Ne, Pjel, min nenio cxagrenas.
Rigardu, Bela! Gxafaro sukcesis! Li revenas!
Preta por starto.
- Gxafaro, cxu vi auxdas min? - Jes.
Ahx, la kontrauxmaterio de cxiuj astroj trafulmu min!
He, kiuj bizaruloj el la bazaro?
Pardonu, Silbado, mi estis tro okupita kaj ne avertis,
ke gastoj venas por la vespermangxo.
Vi estas komika "va-va", cxu ne?
Cxu vi disigxis de viaj kunuloj?
Ni iru kaj sercxu ilin kune.
Cxu vi certas, ke gxi estas milda?
Jes ja, Micxjo, bona amiko gxi certe estas.
Pjel promenas kun ia iranta va-va-o.
Hehehe, neniom timinda.
Gxi estas hipoornitorinhxo,
milda kiel sxafido kaj vegetajxema.
Kiel vi sentas vin, Jula?
Vi scias ja.
Ho, kompatinda kunulo.
Plej malbone estas, kiam ili dormas.
Tiam plej forte odoras iliaj pensoj.
Mi neniam komprenos, kial homoj, kiam renkontigxas, ...
tuj ekmangxegas kaj ektrinkegas.
Ne nur homoj,
cxu vi vidis, kiom tiu Centauxriano enprenis lastan nokton?
Mi povas kompreni, sed - gult! -
Cxu vi bonvole ripetos?
Pardonu min mi agordigxis kun la pensoj de - gult! -
la granda viro kun lipharoj...
kiu fortrinkis tri litrojn de alkoholacxo lastan nokton.
Li suferas iajn - gult! - glototirojn,
kiuj kontagxas min.
Fermu vian animon, provu.
Mi ne povas.
Mi sentas la postebrion de tridek - gult! -...
du personoj - gult! -...
samtempe.
- Cxu cxio en ordo? - Jes.
Bela, mi ankoraux ne rakontis al vi, kiel Matton mortis.
Ne estas necese.
Mi divenas, ke li mortis tiel, kiel mi deziris, ke li vivu...
grandanime, kuragxe.
- Silbado? - Ia embaraso?
Jes, nin persekutas patrolsxipo de la Reformo.
Bingo! Ni ataku!
Ne tiel facile.
Bone, homoj, ni cxiuj kunvenos en la mapo-salono.
Parolas la krozsxipo 'Argxenta Navo' de la unua sxipdivizio.
Neidentigita sxipo, konservu saman rapidon,
ni vizitos vin.
Respondas kosmosxipo 'Duobla Triangulo 22', ni bone auxdis.
Ni atendas vian viziton respektoplene.
Sxipestro Gxafaro,
se vi ne savus niajn vivojn,
mi trancxus vian gorgxon pro cxi tiu malkuragxa ago.
Cxu vi kapitulacas antaux la malamiko?
Mi faciligas ilian sursxipigxon.
Vi kaj viaj kunuloj bezonas propran sxipon, cxu ne?
Nu, vi povas ricevi ilian...
nur lasu ilin enveni.
'L'ak, tolupliolu li'a tolu qolu leolupl'aliq oleoliq, tqlu!'
La sxipestro pravas, homoj,
ili estas dangxeraj kontrauxuloj,
ni agu kun singardeco.
Cxu iu havas ideon...?
Mi kredas, ke mi havas.
Permesu, ke mi prezentu mian karan amikon, Onikson, la "Digidon" de Gnoz.
Kio estas la plano, cxu li krevigu ilin per rideksplodo?
Mia amiko havas la naturan talenton de mimiko.
Onikso, bonvole montru provludon.
Nekredeble! ecx la odoron imitas.
Onikso plene regas sian molekulan konsiston.
Li povas sxangxigxi en cxian estulon aux ajxon.
Hej, Onikso, sxangxu vin mem foje en sekretan armon...
jes, en ion teruran.
Mi estas la astrodrinkulo, mi sorbas kiel nigra truo,
mi, almozulo trakosmira, mi, vagabondo galaksia.
Je la ringoj de Saturno!
Estas nekredeble, kion oni kapablas nuntempe.
Kiel vi vidas, la iluzio estas senmanka.
Mi agnoskas, ke tio malfermas perspektivojn.
Kion vi opinias, Silbado?
Mi kredas, ke la Reformanoj travivos malagrablajxon.
Jen alproksimigxas sxipo kun plena kargo de fiodoraj pensoj.
Atenton, homoj.
Tuj kiam la aerkluzo estos fermita...
silentu.
Jado kaj Jula, se io misos...
avertu min telepatie.
Honorindaj reprezentantoj de la Reformo,
estu bonvenaj sur mia malgrava sxipo.
En via malgrava sxipo rifugxis...
la grava perfidulo Matton, iama princo de Atrav...
kun la trezorkesto, kiun tiu perfidulo sxtelis.
Silenton.
Fakte, gxuste kuragxe defendante tiun trezoregon, Matt...
gxustanome la princo... estis murdita de la piratoj de Gamma Dek.
Cxu mortis Matton? Kie estas la trezoro nun?
En la sxipkelo kun la piratoj, kiujn ni kaptis.
Ni iru kaj vidu tiun trezoron, cxu?
Haltu! Lasu tion cxi tie.
Sed armo gxi ne estas.
Mi ordonas, ke vi lasu!
Micxjo, mi kun va-va trovis kavernon.
Al ni estos bone interne, gxis kiam liaj amikoj venos.
Ek, va-va, eniru.
Va-va! Micxjo! Iu helpu!
Kia sortimento!
Niaj kaptitoj... la Gamma-Dek-aj piratoj.
Cxu mi rajtas sugesti,
ke viaj mosxtoj tiujn fiulojn destinu al reeduko?
Eble. Pripensinde.
Cxio iras glate, Gxafaro.
Ili ne rimarkas la faligilon.
Ili vidas nenion.
Ili blindas.
Sinjoro sxipestro, vi faris valoran kapton.
Gardistoj, transsxipigu.
Diru, Silbado, kiom da tempo laux via takso...
ili bezonos por ekregi la sxipon?
Dank' al la Digido, la sekreta armo...
proksimume du horojn...
sed ili eble dauxrigos la ludon.
Gxafaro, Silbado, la mikrofono silentas, mi zorgas.
Pjel, Pjel, respondu, knabo!
Ni perdis lin!
Mi timas, ke ni definitive perdis la komunikon!
Trankviligxu, Bela.
Ne zorgu.
Silbado riparos gxin.
Nenio misas en gxi.
Misas nur tio, ke mankas iu cxe la alia ekstremo.
Sen ofendo al vi...
vi vere ne belas.
Vere, vi malbelas... vi cxiuj.
Foriru!
Cxu vi auxdas? Forpeligxu!
Enpakigxu kaj forigxu!
Mi donis al sxi dormigilon.
Sxi kredas, ke sxi kulpas.
Sensencajxo. Certe okazis io sur Perdido.
Felicxe, ni nun proksimigxas.
Baldaux la komputilo desxiros nin de la gravitokampo de la Blua Kometo.
Halo, Pjel?
Cxu vi auxdas?
La steloj... ili mallumigxas en la parto cxirkaux Perdido.
Kio estis tio? Cxu magneta sxtormo?
Mi ne scias. La indikiloj frenezigxas.
Aux cxu ni mem frenezigxis?
Kio okazas?
Laux tiuj fusxaj mezuriloj...
cxiuj radiadoj cxirkaux ni inkluzive de la lumo...
retrofluas!
Tuj zonu vin!
Auxskultu, auxskultu,
auxskultu.
Parolas robotsxipo numero kvin...
de la Federacio de la Sinjoroj de la Tempo.
Mi avertas,
ke vi proksimigxas al la malpermesita zono cxirkaux Perdido.
Prezentu vin, malrapidigxu kaj haltu.
Mi ripetas...
vi eniras malpermesitan spacon,
prezentu vin kaj haltu.
Al konsilisto Piksa...
nekonata sxipo eniris la malpermesitan zonon.
Gxia kurso estas malregula.
Cxu detruinda?
Ne, mi volas plenan enketon.
Haltigu la sxipon kaj konduku gxin al la stacio.
La sxipestro Gxafaro kaj sxipanaroj estis bonsxancaj, ke ili transvivis.
Savigxis cxi tiuj strangaj vivuletoj.
Bonege. Ilian intereson por scienco mi alte taksas.
- Kaj Silbado? - Jes, ankaux.
Sed por li estas malsame, li mortos post kelkaj horoj bedauxrinde.
Vi kaj via sxipo tusxis grandan dangxeron, trovigxante gxuste cxe la dangxera loko,
kiam la operacio okazis.
- Kiu operacio? - Cxu vi scias, kie ni estas?
Mi vidas, ke ni estas en malsanulejo ie en la kosmo.
Ne ie ajn en la kosmo, princino.
Ni estas en aparta loko, kiun estas koloniantaj la sinjoroj de la tempo.
Cxu vi iam auxdis pri la sinjoroj de la tempo,
pri ilia metodo por rapida koloniigo?
- Neniam auxdis. - Ili estas stranga gento, Princino,
gento, kiu prilaboras la tempon mem.
Kiam ili decidas, ke ili kolonios planedon, ili retropusxas gxin en la pasintecon,
lauxvorte reirigas gxin malantauxen tra tempo.
En la Perdida okazo 60 jarojn malantauxen.
Do por malproksima observanto...
sxajnas, ke lumradioj retrofluas,
ke spaco malkoherigxas.
Gxuste tiel.
Sed al la restantoj sur la koloniata planedo...
cxio sxajnas tre normala,
krom ke ili subite retroiras je 60 jaroj.
Kaj al Perdido tiel okazis.
Ho, Dio! Pjel!
Micxjo.
Gxafaro, kiom agxa estas Silbado?
Neniu scias. Neniu scias pri lia infanagxo kaj junagxo.
Silentu.
La historio de maljuna Silbado elmergigxas.
Fermu viajn okulojn, homoj, kaj malfermu viajn animojn.
Kion kasxis la faldoj de tempo, tio nun malkasxigxas.
Delonga forgesajxo,
la nememorata vivoparto de malgranda infano...
bildigxos sur la ekranoj de viaj animoj.
Fermu viajn okulojn, homoj, kaj malfermu viajn animojn.
Micxjo! Micxjo!
Vokas Pjel!
Silentu, homoj.
Micxjo! Kie vi estas, Micxjo?
Pjel...
kia li estis, kiam ni alproksimigxis al Perdido.
Pligxuste tio estas Pjel, kia li estis antaux 60 jaroj, Bela.
Tio estas Pjel kune kun la tuta planedo...
en la pasintecon pusxita far la sinjoroj de la tempo.
Lauxri! Sxirmu min!
Ne proksimigxu, bestacxoj!
Mi esperas, ke tiuj bestacxoj ne tro difektis vin, fileto.
Mi purigas laux mia kapablo.
La ceteron faros kuracistoj sur mia planedo.
Kaj nun plej bone vi dormu.
Kie ni estas, Lauxri? En kiu parto?
Ha, tiuj monstroj!
Lauxri, mi demandis! Cxu vi ne auxdis?
Pardonu, mi revis.
Vi maljunigxas, Lauxri.
Ve, Igoro, cxu ne ni cxiuj?
Mi ne akceptos impertinentajxojn!
Nu do, afable klarigu al mi,
kiel ni subite trovigxis sur la sxelo de planedo,
kiam jxus antauxe ni flosis en la libera kosmo?
Vi revadis, cxu?
Ne, pri tio ne kulpas mi, Igoro, pri tio kulpas la planedo.
- Kiu planedo? - La planedo Perdido.
Gxi ekaperis antaux ni senavize.
Bonvolu, Lauxri, parolu prudente! De kie gxi venis?
De la estonteco.
Lauxri, mi opinias, ke vi kadukigxas.
Ne kadukigxas.
La planedo Perdido elaperis el la estonteco kaj preskaux frakasis nin.
Cxu do la infano, Lauxri, la infano,
cxu ankaux li, kiel vi diras, elaperis el la estonteco?
Gxuste tiel, Igoro, kune kun la planedo.
Gxi haltis.
Kio poste okazis, mi divenas: la infano resanigxis,
farigxis sinsekve sxipknabo, kosmosxipisto,
poste piloto aux soldulo,
kaj havis cent aliajn okupojn, kiuj plenigis 60 jarojn de lia vivo.
Pjel. Silbado.
La orfo de Perdido mortis, homoj,
eliris nian tempon kaj eniris eternecon.
Estas strange.
Staras cxi tie dekduo, sed mi sentas la sentojn de mil.
- Jes, ankaux mi sentas. - De kie tio venas?
De la koro, de la koro, Jula.
Ja ni amis tiun maljunan virhomon tre tre multe.
Rigardu supren! Tie staras unu el la sinjoroj de la tempo.
*Subtesktoj de: jxeromo vasxe, 2012.*